Gemakzucht van Mak
Geert Mak kijkt naar een oude foto en constateert dat het verleden geschiedenis. Dat is op zich niet nieuw. Dit keer weet hij de PvdA daaraan schuldig verklaren. Dat maakt het stuk dat op zichzelf niet zo interessant is, toch nog interessant.
Het stuk is een herhaling van eerdere analyses. De detraditionalisering van (levens)opvattingen in combinatie met internationalisering van de samenleving heeft houvast weggeslagen. Daarbij ontstaat een culturele kloof tussen hoogopgeleiden en laagopgeleiden, tussen de interim-manager en de bejaardenverzorger. De hoogopgeleiden begrijpen de complex geworden wereld en weten of wanen zich daarin succesvol, eigenlijk omdat ze hun inkomen opvatten als verdienste. De laagopgeleiden kijken naar het Hart van Nederland en hebben daarmee geen vat op de internationaal geworden samenleving. Tegelijkertijd zien ze hun inkomen jaar in jaar uit nauwelijks toenemen.
Het is treurig dat de middenpartijen dekloof niet weten te overbruggen. Op dit moment kiest Nederland massaal één kant van de kloof: of de PVV of D66. Het is bovenal treurig dat veel mensen niet trots zijn op of zich tevreden voelen met hun plek in de samenleving. Geert Mak heeft gelijk dat waardering niet mag afhangen van het niveau van het inkomen of van de opleiding. Mak gaat echter verder: hij geeft de PvdA de schuld van een gebrek aan waardering voor ‘prima werkers’ en spreekt zelfs van een vernedering. Ik begrijp dat niet. Het wordt ook niet uitgelegd voor de lezer. Ik begrijp het niet. De PvdA staat voor ‘loon naar werken’. De waardering moet met name afhangen van de inzet die iemand toont en niet van het talent dat iemand heeft of het toeval dat iemand ondergaat.
Waarom wordt de PvdA de schuld gegeven? Ik zie dat vaker gebeuren. Ik heb dan hetzelfde gevoel dat ik soms krijg als ik vertel uit Amsterdam te komen. Soms krijg ik te horen dat “omdat ik uit Amsterdam dat ik wel zal denken dat …”. Maar nee, ik kijk niet neer op mensen buiten Amsterdam. Ik ben zelf opgegroeid buiten Amsterdam. Ik woon zelf in een dorp maar ik noem dat een buurt. Belangrijker nog, ik geloof in het Ajax-model: ga uit van eigen kracht.
Voor ik verder afdwaal: de PvdA staat misschien symbool voor het probleem van dieper worden kloof. Wij weten op dit moment die kloof niet te dichten, hoe graag we dat willen en hoe zeer we ook proberen. Maar de PvdA is niet het probleem. Van Mak vind ik dommig en gemakzuchtig om het probleem in de schoen van de PvdA te schuiven.
Reageer
Om te reageren moet je geregistreerd zijn als MijnPvdA gebruiker.
Spelregels
Wachtwoord of Gebruikersnaam vergeten?
